Το επιχειρηματικό ρίσκο περιλαμβάνει τόσο εσωτερικούς όσο και εξωτερικούς παράγοντες. Με τη σειρά τους αυτοί ενδεχομένως να οδηγήσουν σε μειωμένα κέρδη ή ακόμα και σε επιχειρηματική αποτυχία. Κάθε εταιρεία, ανεξάρτητα από το μέγεθος ή τον κλάδο της, αντιμετωπίζει διάφορους κινδύνους που αναπόφευκτα επηρεάζουν την αποτελεσματικότητά της. Αν και είναι αδύνατο να εξαλειφθεί πλήρως το επιχειρηματικό ρίσκο, οι επιχειρηματίες οφείλουν να λάβουν τα εκάστοτε απαραίτητα μέτρα. Αυτά αφορούν ιδίως τον εντοπισμό, την αξιολόγηση και τη διαχείριση αυτών των κινδύνων.
Εάν δε κάποιος κατανοήσει τους διαφορετικούς τύπους επιχειρηματικών κινδύνων, όπως η ασφάλεια στον κυβερνοχώρο, ο νομικός τομέας, η στρατηγική, ο τρόπος λειτουργίας της επιχείρησης, τότε θα είναι σε θέση να εξεύρει και τις κατάλληλες στρατηγικές πρόληψης και μετριασμού. Έτεροι κίνδυνοι, σαφώς ο ανταγωνισμός αλλά και οι εκάστοτε οικονομικοί και φυσικοί παράγοντες.
Πρόληψη και Μετριασμός
Για την αξιολόγηση και τη διαχείριση του επιχειρηματικού ρίσκου προτείνεται μια ενδεικτική διαδικασία έξι βημάτων:
Προσδιορισμός
Σημαντικός κρίνεται ο προσδιορισμός των πιθανών κινδύνων που σχετίζονται με την εκάστοτε επιχείρηση, αφού ληφθούν υπόψη παράγοντες όπως τα φυσικά περιουσιακά στοιχεία, η ασφάλεια στον κυβερνοχώρο και, φυσικά, ο ανταγωνισμός.
Προτεραιότητα
Ακολουθεί η πρόβλεψη και αξιολόγηση των πιθανών επιπτώσεων των κινδύνων που έχουν προηγουμένως εντοπιστεί. Ειδικότερα, η αξιολόγηση των οικονομικών συνεπειών και η εστίαση σε τομείς που χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής.
Ανάλυση
Έπεται έχουμε την ανάλυση των τρωτών σημείων της εκάστοτε επιχείρησης, κάνοντας χρήση εργαλείων, όπως η ανάλυση των βασικών αιτιών και ο πίνακας πιθανοτήτων και επιπτώσεων. Αυτού του είδους η αξιολόγηση βοηθά στον εντοπισμό περιοχών που απαιτούν βελτίωση, αλλά και στον προσδιορισμό του ύψους της σοβαρότητας και πιθανότητας των κινδύνων.
Παρακολούθηση
Ο ορισμός ενός υπεύθυνου διευθυντή ή η δημιουργία μιας ομάδας διαχείρισης ρίσκου είναι σημαντικό βήμα για την καλύτερη παρακολούθηση και τον μετριασμό κάθε επιπρόσθετου κινδύνου. Επιπλέον, ακολουθεί η ανάπτυξη μετρήσεων για τον προσδιορισμό της απόδοσης κινδύνου, καθώς και η καθιέρωση μιας στρατηγικής ανοχής.
Για να διαβάσετε το υπόλοιπο άρθρο του citycampus.gr πατήστε εδώ.
