της Ευθαλίας Μπουγίδου
Ακούγοντας κανείς τον όρο “επιχείρηση” ενδεχομένως αυτόματα φέρει στη σκέψη του και την έννοια του “κέρδους”. Προκειμένου, επομένως, να επιτύχει μια επιχείρηση μακροχρόνια κερδοφορία οφείλει εξ υπαρχής να διακριθεί έναντι των ανταγωνιστών της. Αυτό επιτυγχάνεται χρησιμοποιώντας στρατηγικές που καλύπτουν όλες τις λειτουργικές της περιοχές π.χ. στρατηγική διανομής, στρατηγική τιμολόγησης, παγκόσμιες στρατηγικές. Ο τρόπος δε με τον οποίο μια επιχείρηση ανταγωνίζεται (way of competing) είναι ο παράγοντας που περιλαμβάνει τις διάφορες στρατηγικές.
Κατηγορίες Ανταγωνιστικών Πλεονεκτημάτων
Γενικά τα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα πρέπει να είναι αρκετά σημαντικά (substantial) ώστε να κάνουν τη διαφορά, καθώς και διατηρήσιμα (sustainable) ώστε να αντιμετωπίζονται με επιτυχία οι περιβαλλοντικές αλλαγές και οι ενέργειες των ανταγωνιστών. Παράλληλα είναι σημαντικό να μετατρέπονται σε ορατά επιχειρησιακά χαρακτηριστικά που επηρεάζουν τους πελάτες.
Περαιτέρω, διακρίνονται σε κύρια και βοηθητικά. Tα κύρια αποτελούν και τον πυρήνα των πλεονεκτημάτων μιας επιχείρησης και βοηθούν στο ορισμό της ταυτότητας της. Παίρνοντας κανείς ως παράδειγμα την περίπτωση της γνωστής παγκοσμίως αλυσίδας τροφίμων “KFC” και το σλόγκαν “Στα KFC, κάνουμε το κοτόπουλο σωστά!” μπορεί να αντιληφθεί πως το κεντρικό κομμάτι της επιχείρησης υποβοηθάται από συμπληρωματικά πλεονεκτήματα όπως η σωστή εξυπηρέτηση και η καθαριότητα.
Ένα δε ανταγωνιστικό πλεονέκτημα μπορεί να προκύψει από οποιαδήποτε λειτουργία ή δραστηριότητα μιας επιχείρησης και συνήθως προκύπτει από:
- την καινοτομία και την ποιότητα των προϊόντων,
- την τεχνολογία,
- τη μέθοδο διανομής ή πώλησης,
- το βαθμό ελέγχου των πρώτων υλών,
- τη γνώση της συγκεκριμένης αγοράς στην οποία δραστηριοποιείται,
- τις προσφερόμενες υπηρεσίες στους πελάτες (ενίοτε και στους εμπόρους λιανικής).
Πότε το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα χαρακτηρίζεται ως διατηρήσιμο;
Όπως προαναφέρθηκε, ένα ανταγωνιστικό πλεονέκτημα πρέπει να χαρακτηρίζεται ως διατηρήσιμο. Για να το πετύχει αυτό μια επιχείρηση οφείλει να εστιάσει σε τρία βασικά και θεμελιώδη σημεία:
- Τη διαφοροποίηση μάρκετινγκ (marketing differentiation),
- Τη συνολική ηγεσία κόστους (overall cost leadership) και
- Την εστίαση (focus ή niche).
Για να διαβάσετε το υπόλοιπο άρθρο του citycampus.gr πατήστε εδώ.
